Bron: Happinez
Tekst: Nan Luursema
Styling: Cyn Ferdinandus
Fotografie: Harald Pereira

Happinez artikel over Little-Buddha

In Thailand is het een eeuwenoud gebruik om miniatuur boeddhabeeldjes aan een ketting om je hals te dragen. Ze zijn gezegend door monniken en worden dagelijks gedragen als beschermend amulet. Jolanda de Lange verzamelt ze en verwerkt ze in bijzondere sieraden die ze verkoopt via haar webwinkel Little Buddha.

De sieraden op deze pagina's zijn gemaakt met edelstenen, goud, zilver, brons en materialen uit Thailand, Laos, China, Afghanistan, Iran, Irak en India. Verschillende herkomsten, verschillende ateliers. De meeste zijn nieuw. Andere (zeer) oud. En allemaal zijn ze oogverblindend mooi. De moderne armbanden en kettingen glanzen door de reflectie van het licht op de zorgvuldig gepolijste materialen. terwijl bij de antieke het licht juist van binnenuit lijkt te komen. Er zit ook iets zeer koninklijks in de royale maat van de edelstenen die in de colliers worden gebruikt. Dit lijkt in niets op de kneuterige armbandjes die je op elke markt voor een habbekrats kunt kopen. Nee, dit is het grotere werk. Niet alleen door de omvang van de stenen. maar ook door de kwaliteit van het smeedwerk zijn zij stuk voor stuk een eerbetoon aan de schoonheid van de aarde zelf.

Rommelmarkten en veilingen
Jolanda de Lange (39), die deze sieraden ontwerpt en importeert, is een Nederlandse die sinds een aantal jaren woont en werkt in Brasschaat, een voorstadje van Antwerpen, Wij hebben samen twee dagen gecorrespondeerd over zulke ongrijpbare zaken als inspiratie en het zoeken en vinden van je ware bestemming, die vaak zo ontzettend lang onbereikbaar onder de oppervlakte van het bewustzijn ligt.

En toch - dat bewijst dit verhaal van Jolanda ook weer - zie je achteraf heel duidelijk dat zo'n specifiek talent van kleins af steeds aanwezig is geweest. dat het alleen nog even moest worden wakker gekust door een vondst, een ontmoeting of het stevige besluit om door alle verwarring heen toch maar gewoon vertrouwen te hebben in de weg die je kennelijk moet gaan.


Op zoek naar schatten
Jolanda was al jong gefascineerd door antieke of op zijn minst oude edelstenen en sieraden. Een eigenschap die sterk gestimuleerd werd door haar oma in Vlissingen, bij wie zij als kind tijdens de zomervakanties vaak weken achtereen mocht logeren. "Zo vaak als we konden," vertelt Jolanda, "struinden we samen veilingen en rommelmarkten af, een activiteit die nu voor mij symbool staat voor het zoeken naar de schatten in je leven. Wat een feest dat was! lk nam wat spaargeld mee om iets voor mijzelf te kopen, maar ik kreeg ook altijd iets van haar. Als ik iets moois gevonden had koesterde ik dat, ik zette het bij wijze van spreken op een altaar. In die zin was ik heel anders dan mijn vriendinnetjes. Ik was ook niet op zoek naar speelgoed, maar naar kralen en stenen, oude broches en beeldjes met een verhaal, waarover je kunt fantaseren. Die sieraden draag ik af en toe nog steeds."





Oosterse manier van denken
Duidelijke zaak, denk je dan, zo'n meisje is een natuurtalent, die wordt zilversmid of antiquair. Maar nee, Jolanda voelde een andere roeping en koos voor de verpleging: de psychiatrie, de verpleeghuiszorg en de laatste zorg voor mensen die thuis aan het sterven waren. Dat deed ze precies veertien jaar. Tot het moment dat, vier jaar geleden, haar huwelijk op de klippen liep. Jolanda voelde dat zij niet Ianger door kon gaan op dit slopende pad, dat zij zich op de een of andere manier weer moest verbinden met een onderstroom die zij in 1999 had gevoeld, toen de Dalai Lama in Den Haag op bezoek was en zij zich drie dagen in zijn nabijheid bevond. Jolanda: "In de jaren negentig was ik ontzettend geÔnteresseerd in zowel het boeddhisme als in de klassieke westerse theo logie Ik las alles over het boeddhisme wat ik maar in handen kon krijgen en besloot een training te doen in Samye Ling in Schotland, ťťn van de grootste Tibetaanse kloosters in Europa. Ik keerde er regelmatig terug. Min of meer tegelijkertijd volgde ik een driejarige theologische vorming in Nederland. Ik had veel meer met de oosterse manier van denken, maar ik kon daar niet over praten, ik wilde ook veel te graag 'gewoon' zijn. Op een gegeven moment besloot ik dat ik daarmee op moest houden. Ik ben gewoon zoals ik ben en daar kan ik niet voor weglopen."

Wereldsieraden
"Een paar jaar geleden maakte ik met mijn nieuwe geliefde mijn eerste AziŽ reis. In Thailand zag ik een schitterende boeddha-amulet, die ik heb gekocht. Een kleitabletje, dat een paar honderd jaar geleden in een klooster is gemaakt en door een monnik is gezegend, en waarvan werd verteld dat het mij zou beschermen. Het was een heerlijk gevoel om dat klei- nood dichtbij mijn hart te dragen en vanaf de eerste dag was ik van de werking overtuigd.Eenmaal thuis maakte ik er een mooie ketting van en besloot hem nooit te verkopen. Die reis en die vondst zijn het begin van mijn 'Little Buddha' winkel geworden. Iemand zei: 'Als jij zo graag sieraden wilt maken, waarom ga je dan niet eens een opleiding doen?' En dat heb ik gedaan. Vervolgens hebben we verschillende lange reizen naar AziŽ gemaakt om uit te vinden waar de mooiste kristallen en edelstenen worden gevonden en bij welke ateliers je ze het best kunt laten verwerken. Het is dus heel goed mogelijk dat ik hier in Brasschaat een lange ketting met amethist of turkoois ontwerp, de stenen uit Afghanistan importeer en ze vervolgens in Thailand in goud of zilver laat zetten.

Maar voor de antieke amuletten van brons Of steen en de kleitabletjes die ik verwerk, ga ik nog steeds zelf op reis. Ik ga er naar op zoek in antiekwinkeltjes en op marktjes in het verre Oosten. Eigenlijk net als vroeger dus." Bron van positieve energie De boeddhistische cultus van de gezegende amulet is ongeveer tweeduizend jaar geleden in India ontstaan en is na een lange periode van afwezigheid nieuw leven ingeblazen in Thailand, Birma, Laos, Cambodja, India en Ti- bet (waar zij tsha tsho worden genoemd).In vooral Thaise kloosters is de laatste generatie monniken begonnen met het vervaardigen van kleitabletjes met daarin een gestempeld boeddhaportret. Voor de monniken is deze geconcentreerde arbeid plus het oprecht zegenen daarna een nieuwe vorm van meditatie geworden, De tabletjes vinden gretig aftrek in heel boeddhistisch AziŽ, maar vooral in Thailand zelf, waar de dragers bij voorkeur ook nog eens een tatoeage laten zetten door dezelfde monnik die de amulet heeft gemaakt. Deze nieuwe trend heeft volgens Jolanda wel iets veranderd aan het gebruik en de betekenis van de kleine boeddha's. "Wat in vroegere eeuwen puur een object van devotie was, is nu meer een beschermende talisman geworden, een ding dat de persoonlijke krachten van zijn dra- ger zou moeten versterken. Zonder amulet naar buiten gaan is daar zoiets als ongekleed op straat lopen."

Jolanda verwerkt in haar sieraden alleen echt oude, authentiek door monniken vervaardigde en gezegende amuletten.

De nieuwe amuletten Iaat Jolanda op haar zoektochten liever links liggen. "Ik houd meer van de traditionele tabletten; in mijn sieraden verwerk ik daarom amuletten van tussen de dertig en driehonderd jaar oud. Ik ben dan wel een nuchtere Hollander, maar ik voel gewoon dat de jarenlange eerbied van al die mensen in zo'n amulet is gaan wonen en dat het alleen al daardoor een bron van positieve energie is ge- worden. Veel mensen zeggen: 'Doe toch niet zoveel moeite, Iaat toch gewoon replica's maken en verkoop die!' Maar het gaat mij net als vroeger nog steeds om het vinden van de schat in een sieraad of object dat door andere mensen is gekoesterd. Want die liefde zit nog in het object, die kun je voelen en zien."

Vroegste geschiedenis
Het vervaardigen van de boeddha-amuletten is voor het eerst beschreven door Chinese monniken, die in de tweede eeuw van onze jaartelling naar India reisden. Het viel de heren op dat pelgrims op weg naar heilige plaatsen altijd een kleine boeddha op hun lichaam droegen. In de kloosters die zij bezochten, noteerden de Chinezen de formule van de klei (lijkt op onze pottenbakkersklei, soms vermengd met bloemzaden en aarde van 'heilige grond'). Deze werd in een mal van brons of terracotta gestopt en een paar uur lang gebakken in een gat in de grond. Andere amuletten werden door hun makers in de zon te drogen gelegd en zijn, voor zover ze de eeuwen hebben overleefd, te breekbaar om te dragen. De tabletten worden vaak in een zilveren of gouden 'kastje' geplaatst, zodat je het als amulet aan een ketting kunt dragen.

ENGLISH Little Buddha    © 2009 - 2016 - Little-Buddha Atelier - All rights reserved
Prijzen inclusief btw en verzendkosten